آیدین آغداشلو

آیدین آغداشلو

سالهاست که کا ر علی فرامرزی را د نبال می کنم . ا ز همان وقتی که آبرنگهای استادانه ای می کشید از خانه ها و کلا س مرتب و منظمی را دایر کرده بود – که هنوز هم دایر است و در کار معلمی اش جدی است – و از حیثیت کلاس

خصوصی نقاشی پاسداری می کرد ونما یشگاه میگذا شت از کارهای خودش وشاگردانش .بعضی از شاگردان من از کلاس او می آمد ند و بعضی از شاگردان من هم به کلاس او می رفتند و همین ها واسطه ی آشنایی ببیشتر ما شدند و دوست

شدیم .کارهایش را دوست داشتم چون نگاهش تفاوت داشت و هر چه زمان گذشت مهارت دستش فزونی گرفت و وقتی به حد مهارت بالای استاد کاری رسید ،استاد کاری را کنار گذاشت و رفت سراغ ساده تر و خلاصه تر و رنگین تر کار

کردن – واین زمانی بود که جلسات مرتب و مداومی را در کلا سهایش تشکیل می داد و از منتقدان و صاحب نظران دعوت می کرد تا با مباحثه و گفتگو مسائل نظری هنرهای تجسمی را مطرح کنند و جلسات پرشور و کار سازی را دنبال

کرد که لابد هنوز هم ادامه دارد .

آخرین باری که کارهایش را دیدم دو سه ماه پیش بود که نقاشی های بزرگ کار شده با اکریلیکش را به تماشا گذاشت و بسیار لذت بردم و تحسین کردم این راه درازی را که با صبوری و کار زیاد ونقّا دی  از خود طی کرده است و به

شایستگی به هنرمندی معاصر و پویا و جستجو گر تبد یل شده است .

رنگهای غلیظ و سطح های موازی و پیچان همراه با قوت های طلایی ونقره ای ،منظره هایی را در ذهن – نه در چشم –ترتیب می دهند که از عناصر بسیار ساده و خلا صه شده ترکیب شده اند و قطع های بزرگ کارها ، فرصت و مجال

مناسبی برای حرکت چشم و د نبال کردن ضرباهنگ های گوناگون و متفاوت را فراهم می آورند .این آثارادامه منطقی طراحی های اویند، طراحی هائی که ازویژگی های منحصربه فرد فرامرزی است وتنهاازاوبرمی آیند.

علی فرامرزی نمونه و نشانه ایست از هنرمندی که راهش را می یابد و ادامه می دهد و همچنان ،با سر سختی ،ساکن ماندن و تکرار را بر نمی تابد .به همین خاطر است که تحسینش می کنم .

 

                                                                                                                           

              آیدین آغداشلو   آذر1388