صادق بریرانی

صادق بریرانی

زبان بافت

بازبان بافت بیان کردن درهنرهای تجسمی کوششی بوده که درابتدای قرن بیستم توجه نقاشان غربی رابه خودجلب کرده است.شایدبگوئیم مانندتاکیدی است به گونه ای تکنوازی دریک ارکستر.برای بافتی نوگذاشتن رنگ کلفت باکاردک نقاشی یاماله دیگرخشنودی نمی اوردچنانچه ریوپل و استایل کارمیکردند.

گرچه پیکاسو وبراک خیلی پیشترروی تابلوماسه میریختند وبرای بافت نرم نقش دارکاغذدیواری رابرتابلومی چسباند ندوسپس خیلی دیرتر – شویترز- همه چیز چسباند.ولی ماکس ارنست خیلی پافراترنهاد.

علی فرامرزی نقاش وطراح ایرانی باتکیه بگونه ای اززبان بافت لحظاتی نگاهی بیرونی داردکه درفیگورهایش مطرح میکندوزمانی درونی میشودکه فرمهای هندسی رابکارمیگیردوترکیبش راباسطوح بافت دارمثبت ومنفی سامان میدهد که مااوج این توانائی رادرطراحی های منحصر به فرداومیتوانیم بیابیم.اودرتصویرهای بیرونی لطیف ونرم ودرتجریدی هابیشترسنگین وپرهیبت است.

اوظرفیت دیگری رادربافت جستجومیکند ومی آزماید که درمیان نقاشان ماکمتردیده شده است.این هم راه نرفته ایست که اومیپیماید.

صادق بریرانی.

اردیبهشت 1379